€īC€īC€īC€īC€īC¨īCøīCøīCøīCøīCøīCøīCīCīCīCīCīCīCŊîCø„îCø„îCø„îCø„îCø„îCø„îCø„îCø„îCø„îCø„îC€îC€îC€îCyîC€īC€īC€īC€īC€īC¨īC`īC`īC`īC`īC`īC`īCīCīCīCīCīCīCŊîC`’îC`’îC`’îC`’îC`’îC`’îC`’îC`’îC`’îC`’îC€îC€îC€îCyîC€īC€īC€īC€īC€īCÉīCÉīCÉīCÉīCÉīCÉīCÉīCīCīCīCīCīCīCŊîCɟîCɟîCɟîCɟîCɟîCɟîCɟîCɟîCɟîCāžîC€îC€îC€îCyîC€īC€īC€īC€īC€īC1-īC1-īC1-īC1-īC1-īC1-īCØīCīCīCīCīCīCīCŊîC1­îC1­îC1­îC1­îC1­îC1­îC1­îC1­îC1­îCāžîC€îC€îC€îCyîC€īC€īC€īC€īC€īCš:īCš:īCš:īCš:īCš:īCš:īCØīCīCīCīCīCīCīCŊîCšēîCšēîCšēîCšēîCšēîCšēîCšēîCšēîCšēîCāžîC€îC€îC€îCyîC€īC€īC€īC€īC€īCHīCHīCHīCHīCHīCHīCØīCīCīCīCīCīCīCČîCČîCČîCČîCČîCČîCČîCČîCČîCČîCāžîC€îC€îC€îCyîC€īC€īC€īC€īC€īCkUīCkUīCkUīCkUīCkUīCkUīCØīCīCīCīCīCīCīCkÕîCkÕîCkÕîCkÕîCkÕîCkÕîCkÕîCkÕîCkÕîCkÕîCāžîC€îC€îC€îCyîC€īC€īC€īC€īC€īCĶbīCĶbīCĶbīCĶbīCĶbīCĶbīCØīCīCīCīCīCīCīCĶâîCĶâîCĶâîCĶâîCĶâîCĶâîCĶâîCĶâîCĶâîCĶâîCāžîC€îC€îC€îCyîC€īC€īC€īC€īC€īC